Content makes the Web go round. Having content, and having it fast, in real-time, is about having a story to tell.
The speed of information has dramatically accelerated. This requires communications to become 'real-time'. Content rules. Don't let opportunities pass you by as prospective customers, partners, bloggers and journalists search online for stories and answers.
GotContent? is about Content Marketing, about sharing stories. In real-time.
| www.flickr.com |
In samenwerking met het marketingteam van PayPal is een actie bedacht om de community op Facebook te vergroten. Om...
De opening van het nieuwe gebouw van Oracle aan de A2 is de aanleiding geweest om een event te organiseren voor pers....

Zoals ook gepost bij Dutch Cowboys:
De macht van de klant blijft groeien. Twee...

Ok, so I chose to brand my new company ‘Got Content?’.
Why would anyone do that?
Well, first of all, because I feel that more...

De hoofdstad van de Amerikaanse staat Texas, Austin, is het jaarlijkse decor voor het grote South by Southwest festival. Met alles wat er nieuw is in digitaal, interactief en film. Opvallend is hoeveel Nederlanders er altijd op deze conferentie afkomen. BNR’s correspondent in de VS, Reinout van Wagtendonk maakte er een reportage over:
Ward van Beek is er dit jaar ook weer bij. Hij heeft het nageteld: Nederland staat op de zesde plek wat betreft het aantal South by Southwest deelnemers, met slechts een handjevol minder dan Duitsland. De grootste vier landen zijn, uiteraard, de VS, het VK, Canada en Australië. Van Beek, eigenaar van het bedrijf Got Content?, gaat vooral naar Austin om er nieuwe ideëen en inspiratie op te doen: “Het is een grote happening, het is daadwerkelijk een festival. Zowel binnen, maar vooral ook buiten in de openlucht. Ik kom niet zozeer voor business, maar voor het mengsel van al die creatieve mensen bij elkaar.”
Zie ook: http://www.bnr.nl/nieuws/111034-1303/nederlands-feestje-op-south-by-southwest-festival
De eerste dag, bewolkt, 22 graden, en SXSW komt langzaam tot leven. Mij is verzocht vooral te kijken met het oog van een marketeer, en dat is hier niet heel moeilijk. Natuurlijk heeft het programma inhoudelijk marketeers genoeg te bieden, maar als je een stapje terug zet, is ook het hele festival zelf een marketeersparadijs. Of marketeershel, net hoe je het bekijkt.
Paradijs omdat alles kan en mag. Old (very old) school instrumenten als “Badges, Posters, Stickers, T-Shirts” -dertig jaar geleden al (!) als song uitgebracht door Dire Straits (US version only!) - zijn nog steeds uiterst populair hier. Zo populair zelfs dat lantaarnpalen en bomen omwonden worden met plasticfolie om alle stickers op te vangen, zodat dat deze elke dag makkelijk verwijderd kunnen worden.




(dagelijks verslag op Marketingtribune)
Deze week is het zo ver. Op 8 maart begint officieel ‘South by Southwest’ (SXSW) het grote multimediale festival in Austin, Texas en het festival waar Twitter en FourSquare zich voor het eerst presenteerden. SXSW is een film-, muziek- en (interactive) ondernemersfestival dat jaarlijks meer dan 100.000 mensen weet te trekken. Alleen het Interactive-deel heeft al meer dan 25.000 deelnemers.


Op Marketingfacts noemde iemand in een reactie Ryan Air als ‘misschien wel een van de meest customer centric bedrijven die er is’. Met een recente bookingservaring nog vers in het achterhoofd, heb ik daar toch even op gereageerd, want als we het over hetzelfde bedrijf hebben, Ryanair, dan slaat hij de plank toch wel heel erg mis.
Ryanair is zeker een prachtig voorbeeld, van Operational Excellence of Cost Leadership, maar niet van Customer Centricity. Een take it or leave it propositie, in de wetenschap dat er voldoende potentiële klanten rondlopen om een bepaald volume te realiseren. Zij hebben ook geen vaste klanten, geen mensen waar ze een relatie mee hebben. Ze hebben wel mensen die het product veel afnemen, om de simpele reden dat er geen beter alternatief is. Zodra dat er is, iemand met dezelfde kosten maar een fractie meer service, dan zijn die klanten weg. Ik ben het meer eens met deze analyse van de klantgerichtheid van Ryanair
Los van de ticketprijs en de voor mij gunstige ligging van de luchthaven is er helemaal niets waarmee ze mij blij maken en het gevoel geven dat ik als klant centraal sta. Ik vlieg vaak met Ryanair maar nog nooit hebben ze willen weten wie ik ben of wat mij bezig houdt. Als ik op één dag meerdere bestemmingen check moet ik élke keer opnieuw een Captcha code invoeren om te bewijzen dat ik geen machine ben. Dat wordt al snel irritant. Dan moet ik voortdurend van alles aanvinken en actief (meerdere malen) een verzekering weigeren, evenals de autohuur. Verder moet ik ook actief elke keer zeggen dat ik géén nieuwe koffer wil kopen, noch een mobiel telefoonabonnement. Elke keer opnieuw. Hoezo customer centric?
En dan de reis zelf, ik ken geen maatschappij die er zo een sport van maakt om je toch te betrappen op iets te zware of te grote handbagage. Het wordt een soort wedstrijd om weg te komen met zo min mogelijk betaalde extra’s. Dus dit is wat ze bij mij opwekken: een voortdurende irritatie over de geleverde service.
Daar komen ze dus echt alleen mee weg doordat een retourtje Milaan op 32 euro komt.
Ryanair haat de klant en schaamt zich er niet voor dat te etaleren. En dat gevoel is geheel wederzijds. De company you just love to hate.
Jersey Kalfsstoofpotje van Jacob & Willem
Limited Edition, oplage: 116
Het eerst Koketen-product is klaar. En Lekker!
Op 21 november gingen ze samen de keuken in, Jacob Beeker, de boer die Jersey kalveren houdt, en Willem van der Greft, gepassioneerd kok en bedenker van recepten. Samen creëerden ze een heel bijzonder stoofpotje.
Bijzonder
Ten eerste is het bijzonder omdat het is gemaakt van Jersey kalfsvlees. Jersey koeien worden doorgaans gehouden voor de melkveehouderij en Jersey stierkalveren zijn voor de gewone vleesproducenten niet interessant omdat ze te langzaam groeien en te mager zijn. Jacob Beeker brengt deze kalveren groot op een diervriendelijke manier en dit resulteert in bijzonder smaakvol vlees.
Het tweede dat het stoofpotje zo bijzonder maakt is de receptuur. Willem van der Greft heeft een passie voor koken en beschrijft op zijn eigen blog smaakvolle recepten die hij zelf ontwikkelt. Speciaal voor het Jersey kalfsvlees bewerkte hij een traditioneel recept op basis van onder meer witte wijn, laurier, ui, bleekselderij en winterwortel, om te komen tot een overheerlijke stoofschotel.
Bijzonder is ook de manier waarop de twee mannen via Koketen.nl met elkaar in contact zijn gebracht en in de keukens van het Kokreateur Foodlab de uiteindelijke bereidingswijze hebben uitgeprobeerd en vervolmaakt.
Het product is nu in een zeer gelimiteerde oplage van 116 potjes geproduceerd. Nooit eerder werkten producent en consument zo nauw samen om een vleesproduct te ontwikkelen.
En tenslotte ook héél bijzonder: het smaakvolle eindproduct thuisbezorgd voor een zeer aantrekkelijke prijs van 9,95 euro. En omdat we zo blij zijn met het resultaat neemt initiatiefnemer Innovatienetwerk de bezorgkosten deze keer voor zijn rekening.
Tijdelijk geen bezorgkosten!
Als u het Jerseystoofpotje nú hier bestelt, nemen wij de bezorgkosten voor onze rekening. Dus voor 9,95 per stoofpotje krijgt u product thuisbezorgd.
116 eigenzinnige stoofpotjes. Uniek van samenstelling en uniek van smaak. En voor een zeer aantrekkelijke prijs. Het Jersey Stoofpotje van Jacob & Willem, voldoende voor 2-3 personen, bij u thuisbezorgd voor 9,95 euro. Via dit formulier kunt u uw bestelling plaatsen. Zodra uw betaling binnen is versturen wij de Stoofpotjes.
Reactie van Betteke van Ruler op het artikel ‘Een ideetje voor een stuk’ uit de Volkskrant van 17 november
In de Volkskrant van 17 november stond een groot artikel over pr-types die tot in den treure proberen om hun klanten de krant in te fietsen en daarmee journalisten van hun werk houden met “een ideetje voor een stuk”. Natuurlijk bestaat er slechte pr, net als er slechte journalistiek bestaat. Dat is inherent aan een vrij beroep. En natuurlijk zijn er mensen die hun huiswerk niet hebben gedaan en niet weten dat Pieter Broertjes al 12 jaar geen economisch redacteur meer is. Maar als het echt zo slecht was, zouden die pr-types, zoals ze badinerend worden genoemd, niet door hun opdrachtgevers worden betaald. Als ze nooit gehoor zouden vinden, zou het snel zijn gedaan met hun activiteiten. De werkelijkheid wordt hier dan ook behoorlijk verdraaid en wat echt belangrijk is blijft onbesproken.